karga awdio

Padme'den Açık Hesap

#nedenbunlarıdinliyorum notlar

Giriş Notu: Bu bir albüm kritiği değildir.

Padme ile ilk karşılaşma Bostancı-Kadıköy hattında olur olmadık yerlerde denk geldiğim, final olarak Karga’nın karşısındaki dükkânın duvarına üçbin tane yapılmış olan stenciller sayesinde oldu. O ara genç yerli punk sahnesi cahilleri olarak otantik tasarımlar satan bir dükkan ya da grafik bölümünden birisinin ödevi gözü ile baktık bir süre. Sonrasında birden herkesin ağzında “Pelinsu” dönmeye başladı. “Bir saniye” dedim içimden, “burada başka bir şey var sanki.”

Oldum olası kendimce Kolej Punk diye adlandırdığım türden uzak durdum. Yıllar içinde gereğinden fazla İngiliz seslerine ve tavrına bulaşınca sözde o işçi sınıfı punk'ımızla gıcık Amerikan punk bebelerinin atarlı, kıl ve vurdumduymaz bağırış çağırışlarına, jöle gibi yayılan aksanlarına kıl olmuşum. Zamanla ve dinledikçe insan kendine kızıyor tabii ki. Hem punk punk diye bağırıyorsun hem de bolca ayrımcılık yapıyorsun. Sevmemek doğal bir tepki ancak küçük görmek bildiğin faşistlik. Ben de Green Day’miş, NOFX’miş br dönüp bakayım dedim. Tam da o arada işte yıllardır kulak verdiğim Kilink veya Cemiyette Pişiyorum gibi ekiplerin aslında neredeyse tam olarak burada durduğunun farkına varıp şuursuzluğuma küfrettim.

Bu noktada, bildiğin kaçak bir şekilde Padme’de uzaktan göz kırptı. Atarlı, sokak kadar leş ve fakir ama bir o kadar da şuurların kaybedildiği ve ev sahibinin polis çağırdığı bir havuz ya da teras partisinde takılacak kadar bohem. Sokağa atılınca eve kaçak girmek zorunda kalacak kadar ergen, sokakta kalınca da kimin yanında olacağını bilecek kadar olgun.

Padme geçtiğimiz haftalarda yeni albümü  Iban Tr75 0006 2000 7170 0006 6006 13’ü yayınladı. Genel olarak klasik sesinden (sound) vazgeçmemiş ama bir şekilde belli ki üzerinde uğraşılmış, konuşulmuş, küsüp kavga edilmiş ama her şekilde derlenip toplanmış bir kayıt var elimizde. Yıllarca punk’ın bu okulu ile şımarık ve ergen diye dalga geçenlerin Padme’nin bu albümüne kulak vermesini tavsiye ederim. Uzundur bir küçük görme ifadesi olarak kullanılan ergenliğin uzun zamandır en temiz ve net, bireysel ifade şekli olarak kullanıldığının farkına varmamız için önemli. Bu genç ve hiç durmadan patlayan enerji tam da ihtiyacımız olan sesi veriyor. Sarkastik, bolca göndermeli sözler, yaldır yaldır giden enstrumanlar ile Padme hem sokağa çıkıp ortalığı dağıtma isteği veriyor hem de (çoğunlukla ellerinde olmayan özellikle siyasi doldurmalar ile) gittikçe şuursuzlaşan, faşistleşen bir (hatta birkaç) neslin içinde gayet keyifli parıldıyor.

Daha da önemlisi Padme ve arkadaşları sadece “biz varız” diye sahneyi kaplamıyorlar ve dostlarının gruplarını, müzikleri, dertlerini hiç ego havuzuna sokmadan paylaşmayı da biliyor. Beraberce verdikleri konserler Padme ile beraber bu sahnede hard-core’undan eski okuluna, oi’den gürültücüsüne birçok genç ve enerji dolu ekibi izleyebilirsiniz.

Burnu kalkıklığı bırakıp, öğüt vermeden dinleyip zıplayalım derim.   

Mrt // Ağustos 2018



GERİ