karga awdio

Yorum: Wes Borland

Limp Bizkit'in gitarcısından iyi bir solo başlangıç

Limp Bizkit’i sevmek kolay değildir tabii. Rock müziğin dejenerasyonun başladığı yıllarda nu-metal diye bir türün altında çok fazla popüler olmuş bir gruptu. Vokalist Fred Durst de pek sempatik değildi. Ama önyargılarınızı atıp da dinlediğinizde grubun gitaristi Wes Borland’ın güçlü ama basit riff’leri ve arpejlerindeki iyi fikirleri yakalamanız olası. “Çoğu insan için grubun tek ciddiye alınanı…” demişlerdi onun için. Katılabiliriz.

O Borland Mayıs ayında, sessiz sedasız ilk solo albümü Crystal Machete’yi yayınladı ve ona yakıştırabileceğimiz bir işle karşımızda. Vokal ve distortion’un girmediği albüm oldukça farklı tarzlarda. The xx’i ve John Carpenter’ı hatırlatan “Main Titles”, gruvi “Svalbard” ve “The Cliffs”, psikodelik tatlardaki “End Titles" albümün gerçek omurgası. Onun dışında soundtrack konseptini oturtan başarılı ses atmosferleri de var. Albümdeki elektronik örnekler “Crystal Machete” ve “White Stallion” ise biraz New Order demo'su gibi tınlıyorlar. Bu da albümün zayıf yanlarından. Limp Bizkit’le uzun süredir bir şey yayınlamadılar ama zaten bu konuda çok istekli olan da kalmış mıdır bilinmez. Borland’ın solo kariyerini ise göz ucuyla takip etmekte yarar var. Artık 41 yaşında olmasına rağmen ona daha yolun başında ve geleceği olan biri olarak bakabiliriz. Yılın güzel sürprizlerinden biri. Ama tabii ondan tekrarlara bu kadar prim vermeyen, daha sofistike çalışmalar bekleme hakkımızı da saklı tutuyoruz.

"Svalbard":

"Main Titles":

Utkan Çınar / 01.09.2016



GERİ