karga awdio

Yorum: Death in Vegas

‘90’ların popüler isminden yeni fikirler

"Bir Death in Vegas vardı ne oldu ona?" diye soracakken geldi yeni albüm. Çok da güzel oldu. Son birkaç senedir geri dönüşler ve yeni isimlerle oldukça hareketli ve verimli bir dönem geçiren elektronik alanında bu sene heyecanla beklediğimiz bazı çalışmalar beklentileri çok da karşılayamamıştı. İsim vermek gerekirse: Underworld, Moderat, The Field… Death in Vegas ise açık konuşmak gerekirse 2002’deki Scorpio Rising’den beri çok ilgi gösterdiğim bir grup değildi. O yüzden aslında 5 değil 15 senelik bir aradan sonra tekrar dinleme ruh halindeydim. Ne bekleyeceğimi çok bilmiyordum. Ve beklenenden çok daha iyi bir işle karşılaştığımızı söyleyebilirim.

Richard Fearless’ın ‘90’ların ortasında kurduğu ekip aslen 1999’daki The Contino Sessions ile üne kavuştu. Baş 45lik “Dirge”ün sürüklediği albüm Iggy Pop, Bobby Gillespie (Primal Scream) gibi konuklarıyla da ilgi çekiyordu. 2002’de aynı rutin devam etti. Bu sefer Liam Gallagher (Oasis), Paul Weller gibi isimler katkı veriyorlardı albüme. Alternatif rock’tan trip hop’a, elektroniğe çok farklı tarzlarda eklektik ve fena olmayan işlerdi. Gene de Death in Vegas için tek şarkılık grup yakıştırmasına çok da karşı argümanım olmazdı. (Pitchfork, Contino Sessions’a  “Primal Scream olmak istiyorlar ama beceremiyorlar,” deyip kestirip atmış mesela.) Fearless, 2011’deki Trans-Love Energies’da gitarları unutmaya başladığının ipuçlarını veriyordu. Bu elimizdeki “yeni” Death in Vegas’ın daha ham ve hazırlık aşamasındaki hali gibi. Bir geçiş albümü. Transmission ile de rock’a göndermelerinden tamamen kurtulmuş, minimal techno bir albümle karşımızda. Albümü synth’lerin domine etmesi güzel. “Flak” ve “Sequential Analog Memory” albümün sağlam ve sound’unu en iyi örnekleyen şarkıları. Biraz eski ekol tınlıyor belki ama çok dinamik. Hem kraut işleri hatırlatıyor, bir yandan da “akıllı disko” kıvamında. Farklı vokalist denemeleri yerine (porno filmlerle başlayan kariyerini beklenmedik noktalara götüren) Sasha Grey ile çalışmaları da albüme ihtiyacı olan biraradalığı sağlamış.

Death in Vegas’ın artık Primal Scream olmaya çalışmadığı belli. Gene bu sene albüm* çıkaran Primal Scream’den çok daha “taze” bir albümleri var. Yılın güzel sürprizlerinden.

*Primal Scream’in albüm yorumu için tıklayınız.

İlk 45’lik “You Disco I Freak”:

Bir de, yeni nesil için, "Dirge":

Utkan Çınar / 17.06.2016



GERİ